ثنا و ثمین هدیه های آسمانی

...

سلام به همه ی مامان های مهربون نی نی وبلاگی از وقتی که مامان جون طیبه اومده نفهمیدیم این یه هفته چطور گذشت.خوب بود و خوش گذشت .فردا میخان برن.آخه عمه مریم دست تنهاست.چون بعد از دوازده سال خدا یه نی نی بهش داده.هنوز دنیا نیومده.الان تو پنج ماهه.برای همین پیش مامان جون ایناست تا مراقبش باشن .خدا کمکش کنه.باباجون هم یه عمل کوچیک داشته و باید استراحت کنه.مامان جون لطف کردن که اومدن تا من  ثنا رو راهی مهد کنم.ثنا و ثمین و حتی من و بابا رضا عادت کردیم به بودنش.از دیشب که گفتن میخان برن ،حالم گرفته شده. دوباره تنها میشیم.خدا به همه ی مامانها توان و نیرو بده تا بتونن بچه هاشون رو قوی و شاد بار بیارن.آمین   ...

بالاخره سفر به پایان رسید.روز پنج شنبه رفتیم شیرازو جمعه همراه مامان جون طیبه برگشتیم بوشهر. شنبه استراحت کردیم.نمیتونم بگم که استرس رفتن به پیش دبستانی برای من کمتر از ثنا بود. سال قبل که اومدیم بوشهر ، مهدش تعریفی نداشت و ثنا دچاراسترس و بعدش حالت تهوع میشد.این حالت مونده روش تا امسال.هر چی دکتر و روانپزشک بردیم افاقه نکرد. برای همین امروز هم برای خودش،هم برای من روز سختی بود.مامان جون رو برای همین آوردیم که پیش ثمین بمونه تا یکی دو هفته ی اول خودم ببرمش که خوب آشنا بشه و عادت کنه به محیط بعد براش سرویس بگیریم.خدا رو شکر که خانم مربیش خیلی مهربونه و با تجربه.بچه های کلاسشون هم خوب بودن و هم اکتیو.با هم شعر آمادگی رو یاد گرفتن و خون...

...

...

مامانم دوستم داره یه عالمه                   هرچی ازمامانی بگم بازم کمه وقتی بابا سر کار یا سفره                   مامانم کمی کارش زیادتره مثل بابا منو به گردش میبره                مثل اون برام خوراکی میخره بند کفشهام رو میبنده مامانم                  به کارای من میخنده مامانم...

در مقابل تقدیر خداوند                مثل کودکی باش که                                         وقتی او را به هوا می اندازی،میخندد،                                        ...

میخواهم بدانی که چقدر دوستت دارم.تو الان 5سال و5ماهه شدی.هنوز هم باورم نمیشود که تو اینقدری شدی من تماتم خاطرات کودکیت رو نوشته ام تا وقتی بزرگ شدی بدونی که چقدر بزرگ شدن بچه برای پدر و مادر شیرینه که از خواب شبانه هم واسه ی ثبت این روزهای شیرین زندگی میزنن.حالا من و تو دوتایی خاطرات شیرین ثمین کوچولو رو مینویسیم تا وقتی بزرگ شد بخونه و به همون نتیجه ای که گفتم برسه  فدای دوتاتون ...

این روزا مامانی سخت گرفتاره. از یه طرف باید کارهای خونه رو انجام بده . از طرف دیگه هم کمبود خواب داله چون شب تا صبح دو ساعت به دو ساعت مجبوله به من می می بده .آجی ثنا هم که به سختی خوابش میبله و مامانی مجبوره اون رو هم بخابونه.تازگیها هم که از خوابش میزنه و میشینه پای وبلاگ .همه کارها سه سوته شده حتی غذا خوردن من!هر وقت که میخاد بهم غذا بده تند تند قاشق رو میکنه تو دهن کوچمولوی من.آخه مامانی من آروم آروم میخولم،مامانی انتظار داله که همه غذام رو تا ته بخولم. مگه معده ی من چقده؟منم از قاشق چهالم به بعد دهنم رو قفل موکونم تا نخولم. اما مامانی همش نگران سیر نشدن منه و هی زورکی بهم غذا میده.یکی به من کمک کنه... مامانی جونم یه کم بهم فرصت...